G99 Blog

Punë për të terë ere…

Genci Kojdheli
Revista MAPO, http://revistamapo.com/index.php?faqe=detail&kat=Forum&id=1803&PHPSESSID=87e65a9c051eea2f13e7c72f47b86bb5

Si anëtar i bordit ekzekutiv të G99 por dhe si kandidat për zgjedhjet e ardhshme, po e nis këtë shkrim duke thënë, biles, duke premtuar solemnisht se G99 do të hapë 200 mijë vende pune për shqiptarët pas 28 Qershorit! Po or po, plot 200 mijë vende pune! Kështu shkoi ky muhabet! U hap thesi or miq, dhe premtimet ndjekin njëra tjetrën e hyjnë e dalin nga veshët e shqiptarëve pa shumë teklif! Ja për shembull, me një guxim disi të tepruar LSI po i premton shqiptarëve hapjen e 100 mijë vendeve pune, paçka se sot zgjedhësit nuk presin që kjo forcë minoritare e opozitës të marrë në dorë qeverinë e të drejtojë vendin, duke pasur kështu mundësinë reale për të përmbushur këtë premtim! Gjithësesi, e pranueshme si strategji për një parti opozitare!

E sfiduar nga ky premtim elektoral në vetvete irrealist por prapë tejet tundues, qeveria (e cila ka qënë plot 4 vjetë në pushtet, me që ra fjala), pa i bërë syri tërr del e premton se do të hapë 160 mijë vende punë; 60 mijë prej të cilëve do hapen vetëm nëpër 104 hidrocentrale!!?? Sa për informacion për lexuesin kurioz, shteti shqiptar punëson sot 167 mijë individë, ndërsa mazhoranca aktuale po premton, ashtu në tym, pa specifikuar ku, si, me ç’potenciale njerëzore e me cilat kapacitete të tregut, se do të punësojë po kaq shqiptarë në vende të reja pune!

Çuditem fort! U kujtuan politikanët shqiptarë që të flasin punësimin masiv, të qëndrueshëm e qindramijësh, vetëm një muaj përpara zgjedhjeve! Ndërkaq shqiptarët, përmes sondazheve e komunikimeve mediatike, kanë vite që ulërasin e bërtasin për t’i treguar qeverisë e klasës politike se halli i tyre më i madh ka qënë tërë kohën papunësia! Klasa politike e më specifikisht qeveria (ose le të themi më mirë, qeveritë) vazhdimisht kanë manipuluar metodën dhe mënyrën statistikore për matjen e shkallës së papunësisë, që zyrtarisht është vetëm 12%, e megjithatë, ky problem deri më tani inekzistent papritmas bëhet lajtmotiv i fushatës elektorale.

Premtimet mastodontike elektorale, irrealiste e totalisht të parealizueshme, janë bërë tanimë pjesë normale e retorikës së politikës anadollake, oportuniste e mashtruese në Shqipëri, dhe rrjedhimisht thyerja e vazhdueshme e këtyre premtimeve ka sjellë si pasojë një erozion të besimit të elektoratit tek politika e politikanët, e ka ulur dhe pritshmëritë për aftësinë e sidomos për paaftësinë e premtimdhënësve premtimmosmbajtës. Shqiptarët (gati 50% e tyre, sipas statistikave zgjedhore) janë bërë cinikë e apatikë ndaj politikës, ndërsa zhgënjimi pandemik e mospjesëmarrja në zgjedhje ka shpënë ujë vetëm në mullirin e atyre që e përdorin apatinë elektorale si një shans për të arritur më lehtë qëllimet e tyre pushtetkërkuese. Ndërsa problemet që na e bëjnë jetën ferr prej vitesh – papunësia ngërthyese, varfëria e skamja ekstreme, krimi e pasiguria e ditëpërditshme, shëndetësia që po jep shpirt, arsimi çalaman, ndotja flagrante e ambjentit, ajrit dhe ujit, e shumë të tjera – na kanë rrethuar vazhdimisht në këto 18 vite tranzicion, rituali i harresës për 47 muajt jofushatorë dhe hapjes së thesit të premtimeve në muajin para zgjedhjeve vazhdon të praktikohet haptazi e paturpsisht. A nuk ishin shqiptarët po kaq të papunë një vit më parë! A nuk do t’i bënin mirë ekonomisë së vendit këto qindra mijëra vende pune nëse do të hapeshin përpara se fushata të vinte? Sigurisht që po! Fatkeqësisht, një vit më parë nuk kishim zgjedhje, dhe politika ishtë shumë e zënë duke sharë e shpifur, akuzuar e sulmuar, prishur e bllokuar! Por tani thesi është hapur, dhe o burra kush të premtojë më shumë se diçka ka për të ngelur! Eshtë vërtetë e trishtë të shohësh se si politikanë të papërgjegjshëm presin që shqiptarët natyrshëm të mbyllin sy e veshë, të harrojnë ç’kanë parë e dëgjuar deri më tani e të pranojnë çdo premtim elektoral!

Tek meditoja për këto premtime kaq të vonuara, inflacioniste, të pambajtshme e mashtruese, mu kujtua ajo loja me gënjeshtra që e luajmë shpesh me letra kur jemi në plazh! Letrat janë me kurriz e dot s’i shohim se ç’janë, e kur lojtarët janë të aftë (të gënjejnë, domosdo) letrat fillojnë e bëhen kapicë, e kush shton më tepër i afrohet fitores! Një Derr nga unë, dy Derra nga komshiu, edhe një Derr nga ky tjetri, edhe tre Derra të tjerë nga lojtari i rradhës, e kështu derrat bëhen mullar e vetëm ata që s’gënjejnë dalin të fundit në lojë! Prandaj s’kam turp kur premtoj guximplotë e i paturp, besimfort e sypatrembbur, se 200 mijë vendet e punës G99 i ka tanimë gati, dhe jam gati t’i shtoj edhe ca mijëra në tjerë (se mos do më monitorojë njeri!!!), në varësi të reagimeve të lojtarëve gënjeshtarë që mund të përpiqen në mënyrë të befasishme e të papritur që të rrisin ofertën! Me pak fjalë: Punë për të terë ere…!