G99 Blog

Këto ditë na ndodh shpesh të habitemi me uniformitetin e mesazheve që vijnë nga kampi i djathtë i politikës shqiptare. Mazhoranca duket habitshmërisht e “unifikuar”, jo thjesht politikisht, por edhe në fjalor, pamje (e shpesh edhe në gjeste) me liderin e vet.

Gjithnjë e më shpesh shohim zëdhënës njëzet e pak vjeçarë apo zyrtarë afër të tridhjetave teksa përsërisin të njëjtat shprehje apo fjalë që thotë shefi, pra Berisha. Madje, gjithnjë e më shpesh të rinj të sapoafruar me pushtetin pranojnë “vullnetarisht” autorësinë për akte arbitrare të instancave qeverisëse ku ata militojnë. Ky është trendi që po përkufizon PD-në e këtyre muajve: Të rinj që janë thithur nga forca kryesore e djathtë për të rifreskuar radhët e saj i shohim çdo ditë teksa pak nga pak transformohen në figurëza sozi identike të Kryeministrit, që tanimë na ndjek kudo nga ekrani i vogël, edhe nëpërmjet fytyrave e fjalëve të tyre.

Një dukuri e tillë është shumë e rrallë në botën e zhvilluar. Pothuaj gjithmonë politikanët e rinj ngrihen mes radhëve të partive të tyre për të simbolizuar një ndryshim rrënjësor me të kaluarën, një frymë të re. Në vendin tonë duket se ky ndryshim oferte, thjesht sjell më tepër prurje nga i njëjti produkt, ai i politikës “ata kundër nesh” ku “ne”, (në këtë rast e djathta shqiptare), jemi gjithmonë “të mirët” ndërsa opozita, (dhe kujdes sepse këtu përfshihet çdo lloj opozite jo vetëm ajo politike), janë “të këqinjtë”.

Ky është edhe mesazhi bazë i Kryeministrit tonë në çdo fjalim të tijin. Me të nuk është për t’u habitur sepse në fund të fundit, ai është rritur në një kohë kur nuk kishte politikë, por betejë kundër armiqve të sistemit. Ajo çka habit është përqafimi i këtij mesazhi nga ata të rinj që në fakt duhet të ishin kampionët e një mënyre të re të politikë-bërjes, me masterat e doktoraturat e tyre perëndimore.

Katër mijë vjet me parë egjiptianët e lashtë besonim se faraonët ishin perëndi të dërguara mes tyre për t’u treguar rrugën e drejtë. Ata mbulonin sytë në prezencën e faraonit për të mos u verbuar nga madhështia medemek e tij dhe i blatonin flije e dhurata të panumërta. Është e vështirë të besosh se asnjë egjiptian nuk e ka ngritur kokën ndonjëherë për të vënë re mungesën e aureolës së faraonit, apo se shërbëtorët e ministrat e tij mund ta besonin perëndishmërinë pasi e shikonin “perëndinë” duke ngrënë apo kryer nevojat e tij njerëzore.

Po në këtë mënyrë, është e vështirë të besosh se laureatë të universiteteve perëndimore, që kanë studiuar demokracinë që nga Greqia e lashtë e deri në ditët tona, të bien dakord me vizionin se demokraci mund të quhet kulti i unifikimit të përhershëm të pikëpamjeve dhe reagimeve pas një njeriu të vetëm. Egjiptianët e lashtë e quanin faraonin perëndi sepse kjo ishte e vetmja mënyrë për të ecur përpara në sistemin e tyre, dhe sigurisht për ta mbajtur atë sistem në këmbë. Demokratët e rinj sot janë pre e së njëjtës ambicie, e cila i detyron të mbajnë një qëndrim e një gjuhë me shefin, duke lënë mënjanë individualitetin dhe risinë e tyre, dhe mbi të gjitha duke “harruar” se në këtë qëndrim nuk ka asnjë pikë demokracie, por vetëm interes privat. Dhe nesër kur shefi faraon të mos jetë më, politikanët e rinj do të jenë mumifikuar, si ai tani.

Publikimi i gjobës(!) për NEWS 24 dhe Vizion + nga qeveria shqiptare personalisht nuk më befasoi aspak. Dhe jo vetëm nuk më befasoi por, diçka e tillë, është kaq e parashikueshme saqë, habitem kur ka kolegë që habiten! Për të qenë akoma më konkret, pres të gjobiten edhe segmente të tjera të mediave nga qeveria. Me segmente nënkuptoj persona të ndryshëm që shkruajnë majtas-djathtas dhe, pa pikën e ngazëllimit për arritjet e qeverisë në tre vitet e fundit, arrijnë deri aty sa të kenë legjitimitetin moral dhe t’a kritikojnë atë. Duke e parë krejt të natyrshm reagimin qeveritar ndaj kundërpërgjigjes së G99 në propagandën që ekzekutivi vërshoi në media, më duhet të pranoj, por edhe të ftoj, këdo që nuk e ka parë akoma me sytë e vet përparimin galopant që ka arritur vendi gjatë qeverisjes së djathtë koalicionale (dhe aspak koloniale), t’i bashkohet edhe ai kësaj fushate paqedashëse dhe mirëdashëse dhe të paktën, nëse nuk mundet të bëj më shumë, të mbyllë sytë e të shijojë demokracinë që ne të tjerët po shijojmë. Edhe pse është e vërteta se, nuk m’a do mendja të ketë qytetar të thjeshtë në atdhe, i cili të ankohet se nuk ka shijuar demokracinë e vërtetë gjatë qeverisjes së djathtë. Aq më tepër mediat. Tek e fundit, cili është qëllimi i një televizioni, gazete apo agjencie lajmesh, kur bri propagandës qeveritare, pa pikën e respektit për monopolizimin që dëshiron të ketë ajo, publikon edhe përgjigjen e një grupimi politiko-social kaq të ri në moshë? Këtu, populli i mënçur shqiptar do thoshte “u bëmë të gjithë njëlloj, si këmbët e dhisë”. G99 me gatishmërinë dhe reflekset e mprehta që tregoi, asgjë tjetër nuk bëri, përveçse i rikujtoi qeverisë se, propaganda e njëanshme , e përzier dhe e mbrujtur me popmozitete, ndonjë gënjeshtër të pafajshme, taktika “thuaj thuaj se diçka do të mbetet” e të tjera të tilla xhevahire pushtetore, janë pjesë e pandarë e një pushteti që në të vërtetë, këmbët i ka prej porcelani dhe, e vetmja shpresë që i ka ngelur, është të mbahet prej spoteve televizive, sikurse i mbyturi prej flokëve në çastin që fundoset. Por këtë, nuk është e nevojshme që pushteti ta mësojë nëpërmjet televizionit. Televizioni, në të vërtetë duhet të jetë i pavarur nga pushteti por, jo dhe pushteti nga televizioni. Nëse pushteti ,nuk kontrollon dot televizionin, kur akoma është në këmbë(qoftë dhe me ato prej porcelani) , do të thotë fare thjeshtë se, nuk është më pushtet. Mirëpo kjo, nuk është normale. Edhe kështu të jetë, propozoj të mos i thuhet publikisht. Asnjëherë nuk i thuhet se po vdes, dikujt që është në çastet e fundit.Mediat e gjobitura nga qeveria, duhet patjetër t’i venë gishtin kokës. Nuk është e mundur, ripërsëris, të vesh në të njëjtën korrnizë, gjyshen time 97 vjeçare dhe Miss Albania 2008 (kërkoj ndjesë nga zonjusha për krahasimin) pasi, ka gjasa, nëse korrniza nuk thërrmohet, gjyshja të …revoltohet për krahasimin e tentuar. Lërenii gjyshen të besoj se, akoma është heroinë e punës socialiste! Heshtja nga mediat e tjera, për gjobën e vendosur tek ato që publikuan përgjigjien e G99-ës ndaj propagandës qeveritare, është edhe ajo, tejet e kuptueshme. Nga njëra anë ngjan me lajmin e vdekjes së një njeriu të njohur dhe ndjenja që na kap në ato momente. Edhe pse trishtohemi, shkencërisht është i zbardhur njëfarë lumturimi që e kap të gjallin. Në subkoshiencë, lumturohemi që nuk jemi ne në vendin e meitit! Makabre , natyrisht, por shkenca këtë thotë.